Grote waterteunisbloem en Kleine waterteunisbloem

Ludwigia

Beschrijving: 

Waterteunisbloemen vormen lange drijvende stengels met verspreid staande lepelvormige bladeren in het topdeel. De opgerichte stengels dragen aan het uiteinde opvallende vijftallige gele bloemen en smallere bladeren. Planten kunnen zowel op de oever als in het water grote groepen vormen. Twee uitheemse soorten werden in Vlaanderen aangetroffen, deze kunnen van elkaar worden onderscheiden aan de hand van de grootte en de vorm van de bladeren en bloemen.

Beheer: 

Bestrijding van waterteunisbloemen is moeilijk daar de plant gemakkelijk in stukken breekt en ook gemakkelijk teruggroeit vanuit kleine fragmenten (vb. stukjes stengel die in de bodem achterblijven of op het water wegdrijven). Een effectief beheer richt zich op het zo volledig mogelijk verwijderen van de besmetting. De meest geschikte methode die op een bepaald moment op een bepaalde plaats ingezet kan worden, hangt af van de aard van de besmetting (bv. nieuwe vindplaats, oude besmetting, besmettingsgraad), de locatie (o.a. functie, afmetingen, toegankelijkheid), de aanwezigheid van bovenstroomse aanvoer, en de beschikbare capaciteit. Voor goed bereikbare waterlopen met een lichte bestmetting verdient handmatig verwijderen verdient steeds de voorkeur daar men hiermee de planten nauwkeuriger kan verwijderen dan met machinale midellen. Machinale technieken worden enkel ingezet bij grote populaties mits men voldoende maatregelen kan nemen om te voorkomen dat de planten kunnen hergroeien of dat fragmenten zich stroomafwaarts kunnen verspreiden. In alle gevallen zijn nauwgezette opvolging en handmatige nazorg vereist gedurende enkele jaren. Voor meer gedetailleerde informatie wordt verwezen naar 'de resultaten van het Invexo project' .

Habitat: 

stilstaande en traag stromende wateren