natuurbeheerNomenclatuur
“Naamgeving”
De regels die aangeven hoe nieuw ontdekte soorten hun naam krijgen is de nomenclatuur. In de taxonomie daarentegen wordt onderzocht waar de nieuwe soort thuishoort kwestie van verwantschap met andere soorten.
Voor organismen wordt sinds 1753 gewerkt met een sindsdien internationaal gestandaardiseerde dubbele naamgeving. Elke soort krijgt de naam van het genus en een eigen soortnaam. Beuk wordt zo Fagus sylvatica (genus met een hoofdletter, soortnaam met een kleine letter). Sommige namen verwijzen naar een uiterlijke eigenschap, soms de habitatvoorkeur (sylvatica betekent 'van het bos') en soms een persoon.
Deze nomenclatuur is ingevoerd door door Carolus Linnaeus. Voor die tijd had elke soort ofwel een plaatselijke naam die verwarrend was ofwel een lange naam die tegelijkertijd een beschrijving was. Door de naam te reduceren tot twee delen werd de naam enkel een handvat, een etiket. Zo werd correcte nomenclatuur grotendeels onafhankelijk van taxonomie (de familieverwantschap).