Een gelijkjarig bos is er eentje waarin alle bomen even oud zijn. Meestal komt dat omdat ze ooit allemaal in dezelfde week geplant zijn.
In een gelijkjarig bos zijn er weinig of geen leeftijdsverschillen. Dat is dan zeer overzichtelijk voor de beheerder, maar voor veel bosplanten en -dieren is het interessanter om zowel oude als jonge bomen in de buurt te hebben. Gelijkjarige bossen ontstaan ook in de natuur na grootschalige verstoring (bv. zware storm). De meeste gelijkjarige bossen zijn echter ontstaan door toedoen van de mens: door aan te planten op een kaalvlakte.
Het meeste bos in Vlaanderen is gelijkjarig en relatief jong. Dit komt omdat er veel heide- en hooilandbebossingen zijn (de dennen en de populieren) en omdat het decennialang de gewoonte was om bospercelen na kaalkap opnieuw aan te planten. De gelijkjarigheid doorbreken kan door stukken te kappen om plaats te maken voor nieuwe zaailingen, maar zeker ook door wat oude bomen te laten staan opdat ze nóg ouder kunnen worden. Een heel oude boom krijg je namelijk alleen maar door heel lang te wachten en hem tussendoor niet om te hakken!