natuurbeheerAbiotiek
“het niet-levende deel van het ecosysteem”
Abiotiek of abiotisch betekent letterlijk niet-levend en wordt gebruikt om het deel van de leefomgeving of ecosystemen aan te duiden dat niet leeft. Dat kunnen stoffen zijn zoals lucht, water, bodem, nutriënten maar ook factoren zoals warmte en licht.
Bij het natuurbeheer dient als eerste gekeken te worden wat de abiotische kant van een natuurgebied te bieden heeft wil men kunnen inschatten welke levensgemeenschap zich zal kunnen ontwikkelen. Het is logisch dat op een zandbodem andere plantensoorten kunnen voorkomen dan op leembodems. Ook de diepte van de grondwaterspiegel, de schommeling daarvan, de aanvoer van ander water, de hoeveelheden en samenstelling van dat water, het micro-klimaat (ligt het perceel op een noord- of zuidhelling),... behoren tot de abiotiek van een gebied. Als een beheerder een doelstelling kiest (in de vorm van een natuurdoeltype bijvoorbeeld) die niet realistisch is omdat de abiotiek dit niet toelaat zal dit tot ontgoocheling leiden.